In uw Licht zien wij het Licht – 24 dec. 2015

kerst

Overdenkingen
Delft, 24 dec. 2015

ds. Tina Geels

Ps. 36:10
Lieve mensen
Hoe kun je dit jaar Kerst vieren nu de nood zo zichtbaar dichtbij is?
Wachten op de juiste papieren, lopen onderweg.
Wachten op een plek waar jij mag rusten en tot jezelf kunt komen.
Hoe kun je Kerst vieren als er in jouw leven even niets te vieren valt?
Hoe kun jij je laten raken door het grote Licht, als kern van de Kerst?
Als ik goed luister naar de mensen en de media dan hoor ik iets wat
lange tijd is weg geweest.
We zullen weer naar de radio luisteren, dat is zo knus en fijn voor ons gevoel.
Het gaat niet meer om de kerstgedachte maar om het kerstgevoel.
Daar ben ik blij mee.
We denken niet aan vrede en licht maar verlangen er diep van binnen naar.
Wie onzeker is over zijn verblijf, wie wacht op een medische uitslag,
wie verlangt naar het einde van de donkere tunnel,
roept van binnenuit: laat het licht worden.
Vaak onbewust met een adres: God, laat het Licht worden.
We zullen weer naar de radio luisteren.
Er komt ruimte om te ademen, om te geloven zonder oordeel nu misschien.
Er komt goddank weer ruimte in de censuur van de seculieren,
de critici van de krant die roepen dat je achterloopt als je nog gelooft in God.
Niet terug naar vroeger, samen om de boom en de wereld staat in brand.
Daar krijg ik ongepaste beelden bij.
Hitler genoot ook tot het allerlaatste moment van een knusse kerst.
Nee, elke terugval in gevoel alleen is riskant en kan leiden tot gevaarlijke vormen van populisme en harde onverdraagzaamheid.
Niet terug naar toen maar alles in een ander licht.
Laten we ons verstand gebruiken juist nu ons gevoel weer mee mag doen.
Laten we het daarom vanavond hebben over de kunst van Kerst.

In uw Licht zien wij het Licht.
Deze woorden kwamen van verweg.
Deze paar woorden lieten mij niet meer los.
In uw licht zien wij het Licht-
Er ging opnieuw iets gloeien van binnen.
Er schoof iets terug op zijn plaats maar anders.
Deze paar woorden gaan over de Eeuwige, de Nabije die zich laat kennen als kracht in mensen, als licht, als vertrouwen.
Met uitzicht op iets wat nog veel groter is, wat eeuwig is.
Iets wat er altijd is geweest en mensen zijn dit God gaan noemen.

Tussen doen en denken in is er toch meer dan een gevoel alleen.
Een iets waar ik op mee kan liften, een iets dat mij uitnodigt en draagt.
waarvan ik weet dat het boven mijzelf uitgaat.
Een iets van liefde in de ogen van de ander, in de ogen van mijn diepste zelf.
Iets wat je overkomt, zo maar onderweg in het leven of bewust gezocht.
Daar gaat de Kerstnacht over.
Dit Licht van eeuwig nu wil opnieuw geboren worden, ook in jou en in mij.
Het zoekt een weg onder ons, in ons.
Woord, licht, leven, liefde, sterker dan de dood.
Want de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen.
Kracht van liefdevolle Nabijheid die in dat oude boek de weg wijst aan een groepje mensen onderweg, zwervers, zoekers naar houvast een levenlang.
Net zo als wij op zoek naar houvast en liefst duurzaam geluk.

Dit gevoel van liefdevolle nabijheid kun je niet in een doosje stoppen van
één godsdienst of religie. Daar is het veel te groot voor.
Wel zijn er steeds mensen geweest om overal op maat deze universele boodschap van licht en liefde te vertellen en op te laten bloeien.
Dat is ook vaak fout gegaan.
Ook nu waar oorlog wordt steeds nog oorlog wordt gevoerd in naam van Allah
en van God.

In uw licht zien wij het licht, is meer dan een kerstgevoel.
Het is een ervaring, een voelen en diep weten dat je erbij hoort, dat ook jij deel bent van dit Eeuwige licht.
Ik moet denken aan een oud verhaal uit Joodse traditie.
Rabbi Eisik kreeg 3x een droom dat hij de schat van zijn leven zou vinden onder de grote brug van Praag, die leidde naar het koninklijk paleis.
Hij ging op reis.
Toen hij na een lange tocht te voet eindelijk bij de brug aankwam bleef hij wachten en wat doelloos rondlopen. Want wat zocht hij nu eigenlijk?
Toen vroeg een van de poortwachters: wat doe je hier de hele tijd?
Ik zoek mijn droom, zei Rabbi Eisik. En hij vertelde…
De wachter lachte hem vierkant uit.
Dan had ik zeker onder de haard in jouw huis moeten zoeken.
Rabbi Eisik ging terug naar huis.
Onder zijn eigen vloer vond hij de schat en liet een huis voor gebed bouwen.

De schat van Licht is zo dichtbij dat je er gemakkelijk overheen leeft.
Je kunt hem niet missen en je mist hem tegelijk zoals rabbi Eisik.
Hoe diep is deze oude wijsheid uit de Joods mystiek.
Ga op weg door thuis te blijven.

Dat is de kunst van Kerst.
Daar raak je aan de toegang tot het grote Licht, dat in de harten van de
mensen ligt te wachten.
Wie je ook bent, of je ergens bij hoort of niet.
Jij zelf bent de poort naar dit Licht.
Tussen dromen, denken en doen ligt daar voor jou de weg die jij kunt gaan
met vallen en opstaan.
En juist op de breuklijnen van ons bestaan, daar waar je het niet verwacht,
op een plek van drie keer niks, een stal daar wordt het licht opnieuw geboren.

Luister naar je hart, luister naar de het hele verhaal van de ander.
Luister naar de radio.
Met een nieuw gevoel voor Kerst raken we weer dichter aan ons eigen hart.
We komen goddank voorbij de critici van de krant.
Geloven in God wordt misschien de nieuwe trend, why not?
Maar anders en nieuw.
Naast alle progressie in de wetenschap worden wij teruggeroepen naar hoe
wij zijn bedoeld.
Iets, iemand die ons roept naar meer, naar het Licht.
De ander die klopt aan onze deur, wekt onze zachtheid weer op.
De ander die jou nodig heeft, laat je hart smelten, in een spoor van licht.
Als de radio ons daarbij kan helpen is dat OK.
Zo is dat oude boek op deze Kerstavond opnieuw bron van licht en liefde zelf.
Bron van hoop.

De geboorte van het Licht, weerloos kind in een kribbe, is beeld voor toen en nu. Een gezellige maaltijd hoort daar bij.
Vier het leven in al zijn kracht van liefde
Juist ook als er even niets te vieren valt.
Dit is het, we horen bij elkaar vanuit deze bron van licht en liefde.
Wie je ook bent, waar je ook vandaan komt.
Dit aanvoelen en beseffen heeft alles te maken met de kunst van Kerst.

Mens en dier zult u bevrijden, onbetaalbaar is uw vriendschap en trouw.
Daarom zoeken de kinderen van de mensen hun toevlucht in de schaduw
van uw vleugels. Bij U is de bron van het leven.
In uw licht zien wij het Licht.