Over vrijheid

Delft, 15 okt. 2017

Thema- Over vrijheid.

 

Deze dienst hadden wij de theologie studenten Orsolya Farkas uit Roemenië en Maurice Gaber uit Egypte te gast.

Gasten- Theologie studenten Orsolya Farkas uit Roemenië en Maurice Gaber uit Egypte met Ds. Tina Geels.

Overdenking
Vrijheid roept veel op. Helpt het als je muren gaat bouwen om je land te beschermen? Het is de vraag of je zo vrijheid kunt garanderen.
Vandaag een heel andere insteek.
Waar de Geest van Christus is daar is vrijheid.
Van binnenuit gevoed en niet van buitenaf opgedrongen.
Orsolya neemt ons mee in haar uitleg, waar het verhaal van haar eigen land in meespeelt.
Maurice, – legt de tekst uit vanuit zijn eigen situatie, – ook een minderheid in zijn eigen land Egypte, wat voor 80 % moslim is.
Daarna sluit ik af met een paar overwegingen.

Voordat we van wal steken een paar opmerkingen.
In het stukje wat we hebben gelezen klinkt ook het eigen leven van Paulus mee.
Hij had een verlichtende ervaring.
Viel van zijn paard op weg naar Damascus en was vervolgens drie dagen blind. Hij heeft tijd nodig om dit allemaal te verwerken en een plek te geven.
Paulus trekt zich terug in de stilte van de woestijn. Hij moet zichzelf ook terugvinden.
Een periode van loutering en van herstel. Hoe lang  weten we niet.

Dat is bij ons ook zo als je iets meemaakt wat je nauwelijks kunt bevatten.
Veel mensen overkomt dit, als ze een slecht nieuwsbericht krijgen
over hun gezondheid of over hun verblijf hier in Nederland.
Maar ook goed nieuws, –

Door wat Paulus meemaakt komt zijn leven in een totaal ander licht te staan.
Hij is een ander mens geworden, –
Hij kan zich niet meer opsluiten in zijn oude denk en geloofssysteem.
Hij is bevrijd, geestelijk vrij.  Dicht bij God, in Christus noemt hij dit.
Vrij van zijn verleden, vrij van complexen en oordelen.
Vrij in een onvrije omgeving, politiek en maatschappelijk, dat gold ook voor Paulus toen.
Vrij terwijl je het benauwd hebt – in je relatie of in de stilte van jouw eigen leven. Vrij van wat andere mensen van jou vinden.
Maar ook vrij van je eigen oordelen, kan dat dan?

Bedenk dat ook in de tijd van Paulus, de politieke situatie onveilig was.
Hij wordt, zo weten we uit de verhalen, ook een paar keer gevangen genomen.
Maar hij kan het verdragen, hij voelt zich vrij ondanks zijn eigen leven.
En steeds zal hij dit uitleggen met de woorden: in Christus zijn.
Ook vanmorgen klinkt het eigen verhaal mee van Orsolya en van Maurice.
De Hongaren in Roemenië, die verlangen naar autonomie als de Catelanen en de  christenen in Egypte die verlangen naar een open dialoog, naar vrijheid.
De vrijheid waar Paulus het over heeft gaat ook over ons.
Maurice heeft het daar over, de heilige geest is – de geest van vrijheid.

Orsolya heeft ervan gezongen: Durf, durf te leven kind van de aarde.
Vrijheid kun je gaan ontdekken, (de noodzaak ervan in jezelf als je vastzit, in je zelf of ook met anderen).
Ontdekken, als bewust worden, als afpellen van jouw eigen leven. vaak gebeurt dit als je terugkijkt… en zucht je in een verloren moment misschien:
nu begrijp ik het pas hoe dat toen zo is gekomen.
Ontdekken – als weg nemen van een sluier.
Je bouwt in je leven sluiers op, misschien wel heel veel. Dat is ook natuurlijk.
Om niet aan een akelige periode van je leven herinnerd te worden.
Verdringen – noemen we dat negatief.
Liever opbergen, een doek erover.
Paulus gaat nog verder, hij neemt ons mee in de geestelijke wereld.
Hij herinnert zich het verhaal over Mozes, de leider van Israël.

Hij is met God als hij de stenen tabletten ontvangt.
Zijn gezicht straalt.
Het is teveel en als hij weer onder de mensen is doet hij een doek voor zijn gezicht. De herinneringen aan dit verhaal gebruikt Paulus om uit te leggen wat hem zelf is overkomen, toen die ene keer. Hij was bij God- in het licht.
De doek bedekt ook ons, houdt ons vast in het gewone leven.
De doek- houdt ons ook vast in oude patronen, in regels ook van het geloof.
Maar ook hoe we over elkaar denken- ook hier in Delft ook heel dichtbij in andere kerken, waar we mee samenwerken.
Vaak zijn het beelden die allang niet meer kloppen.
Maar ook in je eigen leven- zo is het nu eenmaal….
Maak je dan wel ruimte voor de Geest?
Mag, kan een ander misschien ook veranderen en jijzelf?
Paulus wordt een ander mens door die ene ervaring.
Paulus past zelfs niet meer in zijn eigen sociale omgeving en gaat op pad om God te dienen vanuit die nieuwe vrijheid.

Het zal hem uiteindelijk zijn leven kosten net als bij Jezus zelf.
Vrij worden, als jijzelf, als geloofsgemeenschap als groep, als land- is een proces waar je vaak een levenlang voor nodig hebt, daar hoort zelfkennis bij.

Je zult niet alles sluiers weg kunnen halen, dan sta je teveel op de wind.
Vaak is het ook goed dat pijnlijke herinneringen bedekt blijven.
Maar het beeld is sterk- juist voor Paulus.
In Christus ben ik vrij geworden, ik leef heel dichtbij dat Ene, mysterie- waar het om gaat. Bij de bron, bij God, ingevouwen in zijn Geest van liefde.

Vandaag – halen we de bedekking weg van die oude symbolen van brood en wijn, de essentie van ons vertrouwen en van onze hoop.
Breken en delen van jouw eigen leven met anderen. Het zal je vrij maken van je eigen – hebberigheden, ook van je eigen tekort.
Een symbool, wat we delen met miljoenen mensen over  de hele wereld.
Voorbij de taal van toen, voorbij – alles waar jij denkt dat je recht op hebt. Daaraan voorbij staat dit teken.
Paulus is de eerste in het NT die dit teken een plaats geeft in het leven van de gemeenschap, die kleine groepen eerste christenen.
Zij deden iets wat totaal ongebruikelijk was, de zieken verzorgen, de doden begraven waar niemand naar omkeek.
Met dit teken van brood en wijn- legden zij het goede nieuws letterlijk bloot.
De doek werd weggehaald.
Er werd gedeeld- gevierd dat Christus als power van liefde in ons leeft.
Zo staan wij straks in de kring, beeld voor de hele bewoonde wereld, en we halen het doek weg,
We delen brood en wijn. teken- van  Christus in ons- in liefde hier en nu.
Durf, durf te leven, kind van de aarde- breng de hemel naar de aarde.
Is dit het doel? Is dit de weg? Vraag niet maar bemin, vertrouw en hoop.