Water en Wijn… (januari 2018)

Delft, 21 januari 2018
Johannes 2: 1- 11
water en wijn…
Ons hele leven bestaat uit verhalen.
Jouw eigen verhaal is altijd ingevouwen in een groter verhaal, het hoort ergens bij.  Jij hoort bij het verhaal van een ander hoort bij jouw verhaal.
Als je dat kunt gaan voelen, ben je verbonden met elkaar.

Dürer - Bruiloft te Kana. Uit "De ridder van Turn' van Geoffrey de la Tour-Landrys .

Dürer – Bruiloft te Kana. Uit “De ridder van Turn’ van Geoffrey de la Tour-Landrys . Bron: arthive.com

Dat gaat niet vanzelf. Juist als je in de knoop zit lijkt er niets groters dan jouw eigen jouw eigen kleine verhaal.
Soms word je er helemaal door in beslag genomen als een rivier die buiten zijn oevers treedt.
Je kunt er vaak niets aan doen als dit gebeurt. Je gaat mee in de stroom.
Hoe krijg je het nu voor elkaar om jouw draken in de tang te houden?
Hoe moet je dat doen?
Hoe zet je die knop om, dat je niet meer verdrinkt in jezelf.
Dat je teveel wordt meegenomen in de rivier van eigen emoties?
We moeten allereerst onderscheid maken.
Tussen verwerken van een groot verlies en gevoelens die eigenlijk te groot worden, die misschien wel onbewust worden opgeblazen door jou zelf.
Hoe kun je dat onderscheid weten?
Binnen in ons ligt niet alles netjes opgeborgen op de juiste plek.
Was het maar waar.
Je bent stukken van je eigen verhaal kwijt, moet je op zoek.
Vraag je je af, waarom je zo extreem reageert op iets kleins wat een ander
tegen jou zegt.
En hoe heerlijk is het als alles even op z’n plaats zit, – als je leven klopt-
binnen en buiten ook nog eens bij elkaar horen, in jouw verhaal van die ene dag, van dat ene moment.
Hoe fijn is dat !
Maar toch- je kunt inzicht krijgen in jouw verhaal – ook als je daar een ander bij nodig hebt.
Dat vraagt tijd, geduld en ook ruimte die je aan jezelf en aan elkaar kunt geven.

Laten we dicht bij huis blijven,  bij iets wat we samen gaan delen.
Aan het begin van het nieuwe jaar kijken we als gemeenschap vooruit en we weten dat er een moment komt dat we de laatste dienst zullen hebben hier in
deze oude kapel, uiterlijk half juli.
We kijken vooruit – waar gaan we naar toe?
Binnen een paar weken moet er een beslissing vallen gaan we met elkaar een periode in van langzaam afscheid nemen van deze zo dierbare plek.
Wat neem je mee en wat laat je achter?
Dat is heel verschillend.
Een stuk van je leven, waar je mee verbonden blijft.
Kostbare momenten van jouw verhaal die je koestert in je eigen hart.
Straks herinneringen die meegaan.
Alleen en met elkaar ingevouwen in een groter verhaal van onze vrijzinnige geloofsgemeenschap onderweg.
Op moeilijke momenten helpt het om je eigen verhaal te gaan zien in een
groter geheel. Dat geldt ook voor mij.
Dat heb ik van de bijbel geleerd.
Niet als geloofsboek vol waarheden maar als de levenslessen voor onderweg.
Ook ik heb een levenlang nodig om dat inzicht me eigen te maken.
De keuzes die ik heb kunnen maken in mijn leven, hebben mij steeds dichter
bij het grote verhaal van de Bijbel gebracht.
Natuurlijk zijn er ook momenten van twijfel en onzekerheid, van donker naast het licht.
Terug naar de bron gaan, helpt mij. Terug naar het grote verhaal, waar veel jonge mensen zo naar verlangen. Ergens bij willen horen, ergens met elkaar kunnen praten hoe je aan een kompas komt voor je leven.

Vandaag is dat het prachtige openingsverhaal uit het boek van Johannes:

Jezus is uitgenodigd op een bruiloft.
Het is de derde dag, altijd een cruciaal moment in de Bijbel.
Dan gebeurt er iets bijzonders.
Al in het oude boek Exodus – als op de berg Sinaï de hemel opengaat en de 10 woorden aan Mozes worden gegeven, is het de derde dag.
De derde dag, is vanouds de Paasdag.
Daarom opent Johannes met deze intro.
Op de derde dag was er een bruiloft. Zoals bij een goed feest is ook hier de wijn al gauw op. Maria, zijn moeder houdt alles goed in de gaten en is ongerust.
Stel je voor dat we straks zonder zitten.

Zonder wijn, of zonder de WK- is daar veel verschil ?
We gaan het zien maar blijven langs de lijn van het verhaal lopen.
Jezus houdt alles goed in de gaten en vraagt op tijd de vaten opnieuw met
water te vullen.
Als de leider van het feest gaat proeven, roept hij verrast uit:
dit is de allerbeste wijn! Nu voor het laatst bewaard, geweldig.
Dit is het eerste teken bij Johannes: Jezus redt het feest!

Leuk hoor, zo’n rabbi die wel van een feestje houdt.
Maar er is meer: met dit eerste teken laat Jezus zien wat de bedoeling van
het leven is:
vanuit een mysterieus centrum– opent zich op deze bruiloft het grote verhaal.
Hier gaat het om: leef met elkaar, en leer wat de ander nodig heeft door serieus te nemen wat jij zelf nodig hebt.
Drink en vier het leven zelf.
Die wijde cirkel zit in het woordje- hij openbaarde zich.
Hij opent de essentie van het leven zelf.

Hij zet zichzelf neer, voorbij aan enig eigen belang, precies op het goede moment op de juiste plek.
Daardoor is het water wijn geworden en kan het feest doorgaan.
Het kleine verhaal uit Kana, waarbij niet eens wordt verteld wie er zijn getrouwd, is zo deel van het grote verhaal geworden.
Jezus vouwt hier de boodschap van het hele Eerste Testament open:
Hij laat de kern zien: dat je kunt leren, gaan inzien waar je moet zijn, op welk moment. Dan val je samen met je eigen verhaal, ben je genezen van je draken en de kronkels in je mind.

Geen dak boven zijn hoofd, geen kerk gesticht.
Zomaar- zwervend als pelgrim door het leven, net als jij en ik.
Voor ons ligt nu dit verhaal met een diepe betekenis ook voor jouw eigen leven.
Hoe doe je dat? Hoe kan ik weten waar ik moet staan en gaan?

Dat kun je gaan zien, door goed te luisteren naar je eigen kleine verhaal.
Zonder erin te verdrinken.
Door goed te luisteren houd je jouw verhaal ook op zijn plek, met minder risico dat het gaat uitdijen en jou helemaal gaat overstromen.
Dat geldt ook voor je verdriet, je gevoel van verlaten zijn, van rouw- al die momenten, verbonden ook aan deze oude kapel.
Je houdt het bij je, en je neemt het mee ook naar een volgende plek waar die ook voor jou zal zijn.
Leren luisteren naar het grotere verhaal, waar de bijbel vanaf het begin over spreekt is- leren luisteren naar de kleine dingen van het leven.
Van jezelf en van de ander.
Daarom hebben we het verhaal van de vogel samen gelezen.
Heb je de vogel horen zingen? …
Als je echt een vogel hoort zingen, als je echt een boom ziet staan, dan zul je het weten- je hebt dan geen woorden meer nodig.
Heb je al talloze vogels horen fluiten en honderden bomen gezien?
Was het de boom of was het alleen de naam?
Wanneer je naar een boom kijkt  en een boom ziet, dan heb je niet echt een boom gezien.
Als je naar een boom kijkt en een wonder ziet, pas dan heb je een boom gezien!
Stroomde je hart ooit vol van verwondering zonder woorden, toen je het lied van de vogel zelf hebt gehoord?

Het water is wijn geworden, maar misschien ook wel gewoon water gebleven?
wie zal het zeggen?
Jezus opent- de diepte van het grote verhaal- met dit ene eerste teken.
Geen tovertruc maar- anders gaan kijken, als nieuw in hetzelfde leven gaan staan.
Niet ineens op missie om de hemel te bestormen- maar gewoon- in jouw eigen leven blijven, daar waar je nu bent.
Met alle pijn en moeite die daar bij hoort.
Dat is ook straks het loslaten van deze plek.
Juist nu hebben we het grote verhaal nodig.
Het tilt ons op en neemt ons mee.
In het allerkleinste, openbaart zich het allergrootste.
Denk maar aan het bekende verhaal uit de Bijbel van de kleine David,
die de reus Goliath versloeg.
Als je gaat aanvoelen hoe jouw persoonlijke verhaal mag rusten in de oksel
van het verhaal van de Ene met jou, mag je ontspannen en uitrusten onder haar vleugels.
Je kunt het leren, door nog beter te gaan luisteren.
Dit is de lijn van de oude Joodse wijsheid.
Om met Ouakinin te spreken:
Geloven, is geloven in een God die gelooft in mensen. In jou en in mij.

De verbinding aan het grote verhaal is de kracht en inspiratie van elke geloofsgemeenschap die vooruit durft te kijken in het beself van onderweg zijn, on the road.
Een gemeenschap, een groep als wij, wil verder.
Kan het water dat jij drinkt je leiden naar de diepe smaak van de allerbeste wijn? Ja, daar ben ik van overtuigd.
Geloven is vertrouwen in de dingen die er niet, nog niet zijn.

Het feest kan beginnen elk moment van je leven, ook als je alleen maar water hebt om te drinken.
De zorg voor elkaar rust op deze fundering van geloof, hoop en heel veel liefde.

Ingebed in de stroom, die ooit op gang kwam met een groepje zwervers die hierop hebben ingezet en dit verhaal hebben doorgegeven.
Zo mogen we vol vertrouwen de komende periode in gaan met elkaar, gedragen door dat ene diepe geheim- wat Jezus heeft laten zien op de derde dag van het feest.   Hoe water tot wijn kan worden. Het water al wijn is.