Kerstavond: licht in de duisternis

Delft 24 dec. 2018
Kerstavond
Overdenking
Er schijnt licht in de duisternis, Light in darkness.
Hoe dan er waar dan en geloof je het zelf?
Ja ik word geïnspireerd door de verhalen van mensen om mij heen.
Vorige week bezocht ik iemand, zij vertelde over haar leven, er was veel tegenslag geweest, haast teveel om alleen te dragen. Er was ook veel moed, steeds maar weer. Helder klonk haar verhaal.
Ik luisterde en vroeg naar haar veerkracht, hoe doe je dat?
Ze zei: mijn gezicht keert zich steeds weer opnieuw naar de zon, ik ben als
een zonnebloem.
Ik ben een optimist ja en meer dan dat want ik geloof in het leven zelf.
Je kunt gewoon van het leven houden.
Zij draagt het licht in zich, diep van binnen ondanks alle duisternis die er is
ook in haar leven.
Ik word gevoed door de verhalen over de non stop diensten in de Bethelkerk in Den Haag. Een teken van hoop dat het anders kan.

Ook jij ontmoet mensen die met hun verhaal jou kracht en hoop geeft.
Als je het even niet mee ziet zitten.
Hoe belangrijk is het dan dat er een plek is waar we de verhalen van licht en liefde met elkaar delen. Waar jij jouw licht kunt doorgeven.
Maar ook waar je alleen maar kunt luisteren.
Een plek waar je even geen verhaal hoeft te hebben.
Jij met je vragen, jij met je twijfel soms aan alles wat het leven van je vraagt.
Jij met het donker in je, jij die zich terug in jezelf.
Soms zo diep weg dat de muur om je heen alleen maar hoger wordt.
Afgesloten, opgesloten onbereikbaar voor de ander, onbereikbaar voor het licht.
Ook daar in diepe duisternis, ligt het innerlijk licht verborgen.
Je kunt er niet bij maar het is er omdat het ook in andere mensen is.
Ik herinner mij zo’n donkere periode in mijn eigen leven.
Ik zat aan de grond, alles liep dood. Toen op een late avond, ik was echt alleen voelde ik diep van binnen iets stevigs.
Het was een plekje van licht waar ik mij aan vast kon houden. Het bleef mij vasthouden, i.p.v. dat ik mijn best deed.
Zo werd die plek vanzelf steeds groter.
Licht in mij, ik had het niet bedacht maar er werd iets in mij opnieuw geboren.
Ik kon ook terugkeren naar die plek van licht.
Het werd mijn houvast en dat is het nog steeds.
In de taal die bij mij hoorde, noemde ik dit God in mij.
Zo groeide mijn vertrouwen in het innerlijk licht.
Ik ben er van overtuigd dat dit licht in ieder van ons wacht en leeft.
Ondanks alles wat er om ons heen gebeurt.
De aarde die scheurt, talloze slachtoffers in Indonesië, je wilt het niet weten.
En dan staat daar die ene ster, licht in de duisternis.
De geboorte van het kind Jezus in de voederbak gaat over ons.
Een verhaal van een man en een vrouw alleen met een ezel onderweg.
Vanwege een bevel van de grote baas van toen.
Een verhaal over armoede, een kind in een stal en herders in het veld.
Zo’n verhaal verzin je niet dus zal het wel echt zijn gebeurd.
En dan gaat het verder.
Het kind wordt geboren ergens achter in de stal want voor hem is er geen
plaats in de herberg van de stad.
Geen plaats in de pikorde van het eigen gelijk.
Het oude kerstverhaal is ongekend actueel- voor binnen en buiten.
Het stelt de achterkant van het gelijk aan de orde en tegelijk het gelijk van de achterkant ook van onze samenleving.
Het kerstverhaal daagt ons uit: maak plaats, maak ruimte voor wie er aan de deur komt, buiten in de samenleving en in je eigen hart.
Laten we dan kijken hoever we hiermee komen. Dat is van een ander orde dan muren bouwen waar al het geld van de staatskas naartoe moet.
De geboorte van het licht staat niet in de etalage van ons leven, op de social media, al zou je dat nog zo graag willen.
De geboorte van het licht gebeurt aan de achterkant van het leven.
Daar waar je het niet verwacht.
Als je niet meer kunt geloven in een oplossing van jouw probleem.
Daar op de bodem van je ziel, daar in een vluchtelingen kamp op Samos in Griekenland.
Ik moet denken aan een van hen, Majida Ali, als Palestijnse gevlucht uit Damascus. Majida mag doorreizen maar ze blijft op Samos om de andere vluchtelingen te kunnen helpen als assistent van de enige arts. Zij koopt van haar eigen geld, extra dekens voor een nieuwe groep die aankomt.
Het was haar verboden maar dat kan haar niet schelen.
Haar kompas is het licht, je ziet het aan haar ogen op de foto in de krant.
Zij doet het, zij is licht voor de mensen om haar heen.
Er komen steeds meer zulke plekken van licht in de wereld om ons heen,
dicht bij in de buurt en diep in ons persoonlijk leven.
Geloof het: dit oude verhaal is er voor jou.
Het stelt de achterkant van het eigen gelijk aan de orde en tegelijk het gelijk
van de achterkant van de samenleving en van ons innerlijke leven.
Zo’n verhaal verzin je niet dus al het wel echt gebeurd zijn.
Het kerstverhaal is een verhaal van hoop en van toekomst.
Het licht is er want jij bent het licht.
Licht op Licht, licht in mij op.
Geboren uit mijn duisternis
schept Gij een nieuwe dageraad.
Maak zacht wat nog hard is,
maak helder wat verward is.
Licht, o licht. Licht in mij op.