Het bericht van het plotselinge overlijden van onze emeritus predikant Peter Wilbrink heeft onze gemeente overvallen. Peter was een geliefde predikant, die ook na zijn vertrek met de gemeente en met individuele gemeenteleden verbonden bleef. Op de website gedenken we hem met een in memoriam van twee gemeenteleden die hem goed gekend hebben. Op deze plaats spreken we ons medeleven uit met zijn gezin. We denken in het bijzonder aan Eline en hun kinderen en kleinkinderen en wensen hen sterkte in deze moeilijke tijd.

Peter heeft voor ons gezin en voor mij persoonlijk veel betekend. Hij heeft ons getrouwd en al onze kinderen (Rosa, Hendrik en Annemijn) zijn door hem gedoopt in de Waalse Kerk. Ons huwelijk was het eerste dat hij inzegende, vertrouwde Peter me pas later toe. Wij hadden dat zeker niet in de gaten.

Peter is een grote steun geweest toen Rosa, onze oudste, ernstig ziek was. Rosa was anderhalf toen ze leukemie kreeg en voor een behandeling opgenomen werd in het LUMC in Leiden voor een stamceltransplantatie. Zijn luisterend oor en oprechte belangstelling zijn voor ons heel belangrijk geweest om deze tijd door te komen. Ook noemde hij Rosa altijd in het gebed waardoor onze gemeente mee kon bidden voor Rosa’s herstel. We zijn heel dankbaar dat ze op wonderlijke wijze genezen is.

De doop van Hendrik werd uitgesteld totdat Rosa na het negen weken durende traject weer uit het ziekenhuis kwam. Ik zal nooit vergeten dat Peter na de doop van Hendrik, ook Rosa zegende in dezelfde dienst. Dat was ontroerend en indrukwekkend.

‘Onder’ Peter ben ik zo’n tien jaar kerkenraadslid geweest. Hij had als voorganger van onze gemeente veel talenten. Hij kon goed leidinggeven aan de kerkenraad en bouwde met veel passie aan de gemeente. Onder zijn bezielde leiding is de gemeente gegroeid en met name veel jonge gezinnen schoven de gemeente binnen. Daarnaast waren zijn overdenkingen altijd inspirerend en doorleefd. Hij kon een sfeer creëren waarin er goddelijke bezieling mogelijk was. Met veel plezier heb ik met hem samengewerkt. Ik denk dan bijvoorbeeld aan het ‘groene boekje’ met informatie over de gemeente en met alle activiteiten. We ping-pongden dan veel emailtjes heen en weer. Natuurlijk was er in de Sinterklaastijd ieder jaar ook een email-wisseling in rijm.

We hadden ook de vrije school gemeen. Onze kinderen gingen naar de vrijeschool toen zijn kinderen er alweer vanaf waren. Maar ik zag de sfeer terug in de aandacht en zorg voor mooie details, de verhalen voor de kinderen en de voorkeur voor zelfgemaakte dingen in de diensten, samenkomsten en het kinderwerk. Wat fijn dat hij, toen hij stopte bij onze gemeente, tijd had voor houtwerk.

En dan zijn er nog meer mooie herinneringen: Peter die als laatste het zandkasteel verliet op het weekendje weg met de gemeente. De etentjes met de kerkenraad bij Peter thuis waar de zuurkooltaart van Peter Boven niet mocht ontbreken. Zijn heerlijke gulle lach, de lieve gesprekjes, later in Delft ergens onderweg.  Zijn betrokkenheid en inzet waren groot, soms denk ik wel eens groter dan waarvoor hij betaald werd.

Nelleke Guequierre